ΑΚΟΥΣΤΙΚΗ

Η ακουστική έχει συναρπάσει την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα. Η ιστορία της ακουστικής μπορεί να θεωρηθεί ότι αρχίζει τον 6ο αι. π.Χ. στην αρχαία Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα, με τις μελέτες του Πυθαγόρα και των Πυθαγορείων. Αυτοί κατόρθωσαν να προσδιορίσουν τις σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ του μήκους μιας παλλόμενης χορδής και του ύψους του παραγόμενου ήχου. Σε αυτούς επίσης οφείλεται μία από τις πρώτες μουσικές κλίμακες. Οι Πυθαγόρειοι διαχώρισαν τις δύο τυπικές όψεις των σπουδών της ακουστικής: τη μουσική όψη, που αφορά το φυσιολογικό και αισθητικό μέρος της ακουστικής, και τη φυσικομαθηματική όψη, που σχετίζεται με το πειραματικό μέρος. Άλλωστε, η ατελής ακόμα γνώση των κανόνων της ανάκλασης του ήχου φαίνεται από το σχήμα των αρχαιοελληνικών θεάτρων (4ος αι. π.Χ.) και των ελάχιστα διαφορετικών ρωμαϊκών θεάτρων που τα διαδέχτηκαν.

Ο Μάρκος Βιτρούβιος Πολλίων, Ρωμαίος αρχιτέκτων και μηχανικός που άκμασε τον 1ο π.Χ. αιώνα (70-15π.Χ.), συνέγραψε το περίφημο έργο “De architectura” το οποίο περιέχει, μεταξύ άλλων, πολύτιμες πληροφορίες για την αρχιτεκτονική και τις μηχανικές κατασκευές της εποχής εκείνης, καθώς και προγενέστερων.

Advertisements